Zen Nedir?

Bu hem olduğumuz bir şey (anbean kendini ifade eden gerçek doğamız) hem de yaptığımız bir şey, var olmanın sevincini gerçekleştirebileceğimiz disiplinli bir uygulama. Kişinin dönüştüğü bir inanç sistemi değildir Zen.

Dogma ve doktrin yoktur Zen’de. Zen, nihai gerçeklik veya mutlak diyebileceğimiz şeyin doğrudan deneyimidir, ancak sıradan olandan, göreli olandan ayrı değildir. Bu doğrudan deneyim, bizim doğuştan hakkımızdır. Zazen uygulaması tüm yaşamın ikili olmayan, canlı, incelikli ve birbirine bağlı doğasını gerçekleştirmenin bir yoludur.

Yaklaşık 2500 yıl önce Shakyamuni Buddha olarak bilinen Hintli prens Siddhartha Gautama tarafından öğretilen bu gerçekleşme yoluydu. “Buda” basitçe “uyanmış kişi” anlamına gelir. Onun büyük öğretisi hepimizin uyanabileceğiydi; temelde, hepimiz budayız, Yahudi budaları, Hıristiyan budaları, Hindu budaları, İslami budalar, Ashanti budaları, Haudenasaunee budaları, laik budalar.

Karşılaştığı çeşitli kültürlere ve inançlara karşı bu esnek ve uzlaşmacı tavırla Budizm, Asya'da benimsendi. Çin'de Taoizm ile birleşti ve Japonya'da “Zen” haline gelen Çince meditasyon kelimesi Ch'an'a dönüştü. Son birkaç yılda, Batı kültürünün çok önemli bir parçası haline geldi. Nitekim tarihçi Arnold Toynbee, yirminci yüzyılın en önemli olaylarından birinin Budizm'in Doğu'dan Batı'ya hareketi olduğunu söyledi.

Adanmış ve tutarlı bir meditasyon pratiğiyle, benlik ve bildiğimiz bizin bir olduğunu, şartlı ve şartsızın eşzamanlı olduğunu, mutlak ve görecelinin özdeş olduğunu anlayabiliriz. Bu kavrayıştan doğal bir şefkat ve bilgelik, hangi koşullar ortaya çıkarsa çıksın karşı barışçıl ve sezgisel olarak uygun bir tepki doğar. Dalai Lama'ya Budizm hakkında soru sorulduğunda, "Benim dinim nezakettir" demiştir.

Rasyonel aklın kavrayabileceğinden çok daha fazla, uçsuz bucaksız ve sınırsız entelektüel bir kilitlenmeyi bırakın. Sadece tam farkındalıkla nefes alın. Nefesi tadın. Tam olarak takdir edin. Şimdi eşit takdirle yavaşça nefes verin. Hepsini boşa ver; hiçbir şeye tutunma. Minnettarlıkla nefes alın; sevgiyle nefes verin. Alma ve verme(sunma), her nefes alıp verdiğimizde yaptığımız şey budur. Bunu bilinçli farkındalıkla düzenli olarak yapmak, Zen dediğimiz dönüştürücü bir uygulamadır.

Bu basit ama derin pratik, bizi geçmişin ve geleceğin prangalarından ve yanı sıra, hatalı bir şekilde ayrı ve değişmeyen kimliklerimiz olarak kabul ettiğimiz şeylerin etrafına diktiğimiz kendi kendine empoze ettiğimiz ve hapsedilen engellerden kurtarabilir.

Gerçekten derinlemesine baktığımızda, “Ben kimim?” “Ben” olarak adlandırdığımız koşullu görüşlerin ve zorlayıcı özelliklerin sabit bir özü olmadığını görüyoruz. Tutarlı zazen yoluyla kendimizi o sahtekâr benlikten kurtarabilir ve gerçek benliği keşfedebiliriz, kendinden emin ve engelsiz, tam şu anda var olan her şeyle birlikte akan varlığı hissedebiliriz. Bu nedenle oldukça doğal bir şekilde çevreyi önemsiyoruz, kendi eylemlerimizle başlayarak: dünyanın değerli kaynaklarını boşa harcamamak, her eylemin bir sonucu olduğunu fark etmek. Ve oldukça doğal olarak zihinlerimizi genişletiyoruz; dikkat, bütünlük ve özgünlük içinde yaşamaya bırakıyoruz kendimizi ve de değişen hayatımızın kalan kısmında.